Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

επίλογος



Λίγο πριν το τέλος μη διστάσεις
Να με σπρώξεις για να πέσω στο κενό
Ξέρω πως φοβάσαι, μα μη σε νοιάζει
Είναι φαίνεται γραμμένο να μη βρω τον ουρανό


Σαν ακούσεις λοιπόν αυτό το τραγούδι
Θ' ακούς τις αλήθειες που δεν μπόρεσα να πω
Τα λόγια καμιά φορά δεν φτάνουν
Να το ξέρεις πως για όλα φταίω εγώ




Γι' αυτό σου λέω μη σε νοιάζει
Είναι ο τόπος μου για πάντα η ερημιά
Να γελάς όταν η αγάπη σε τρομάζει
Να θυμάσαι τα όνειρά σου πριν τα χάσεις ξανά


Τώρα πια σωπαίνουν ακόμη και τα λόγια
Δεν αντέχουν ούτε αυτά την τόση ενοχή
Στη μιζέρια μου κρυμμένος θέλω να πιστέψω
Πως ο χρόνος θα γιατρέψει τη δική σου την πληγή

Σαν ακούσεις λοιπόν αυτό το τραγούδι
Θ'ακούς τις ελπίδες μου που χάθηκαν νωρίς
Ένα δάκρυ θα κυλάει μέσα στην ψυχή σου
Μα δε θα'χει μείνει τίποτα σε μένα για να βρεις





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου